Terre de Bougies oferuje pełną gamę profesjonalnego sprzętu i surowców do domowego wyrobu świec. Robienie świec to jednak dziedzina pełna technicznych niuansów, które na początku nie zawsze udaje się opanować. Może się więc zdarzyć, że efekt końcowy nie od razu spełni twoje oczekiwania.

Robisz świece z wosku sojowego lub kokosowego i zauważasz w nich kilka problemów? Czy to normalne? Spokojnie, jesteśmy tu, żeby ci pomóc. Zebraliśmy najczęstsze problemy, na jakie możesz natrafić przy wyrobie świec z wosków roślinnych. Kieruj się naszymi wskazówkami, a przekonasz się, że takie wpadki już nigdy ci się nie przydarzą!

Cztery częste wady świec z wosku sojowego: szronienie, mokre plamy, pęknięcia i grudkowata powierzchnia


Dlaczego moja świeca szronieje?

Szronienie to efekt wzrostu drobniutkich kryształków na powierzchni wosku. To zjawisko normalne, bo każdy wosk sojowy z czasem szronieje. Na szczęście szronienie to wyłącznie problem estetyczny, który nie wpływa ani na to, jak twoja świeca się pali, ani na to, jak pachnie.

Świeca z wosku sojowego z białym szronem w kształcie liści paproci na ściankach szkła

Przyczyną może być zbyt duża ilość oleju w wosku albo jego zbyt szybkie stygnięcie.

Mieszaj roztopiony wosk delikatniej:

Zbyt intensywne mieszanie roztopionego wosku sojowego może nasilić i/lub przyspieszyć krystalizację, która daje ten oszroniony wygląd.

Wstępnie podgrzej szklane pojemniki:

Wstępne podgrzanie szklanych pojemników może spowolnić i ograniczyć szronienie świec z wosku sojowego. Szklane naczynia łatwo podgrzejesz w nagrzanym piekarniku ustawionym na najniższą możliwą temperaturę.

Uważaj, aby nie podgrzewać pojemników powyżej 40 °C, i zachowaj ostrożność, żeby się nie poparzyć, kiedy chwytasz gorące szkło.

Zalewaj wosk w niższej temperaturze:

Zalewanie wosku w niższej temperaturze może ograniczyć powstawanie kryształków podczas jego twardnienia.

Pozwól świecom w pojemnikach stygnąć wolniej:

Zadbaj o to, by twoje świece stygły w temperaturze pokojowej (najlepiej 20–25 °C), w miejscu bez przeciągów. Możesz postawić je na kratce do studzenia: ostygną wtedy równomierniej niż na twardej powierzchni, takiej jak stół. Twarde powierzchnie mogą też odciągać ciepło z dna pojemnika, przez co wosk stygnie zbyt szybko.


Na ściankach mojej świecy widać mokre plamy

To, co na ściankach świec w przezroczystych pojemnikach wygląda jak mokre plamy, to w rzeczywistości miejsca, w których wosk podczas stygnięcia odkleił się od szkła – stąd wrażenie wilgoci. Dzieje się tak, ponieważ w niektórych miejscach pojemnika wosk stygnie szybciej niż w innych. Część wosku odchodzi od szkła, a reszta nadal przylega do ścianek. To najczęstszy problem z przyczepnością wosku do szkła w świecach w pojemnikach. Nie wpływa na działanie twojej świecy i łatwo go ukryć pod etykietą.

Świeca z wosku sojowego z mokrymi plamami w miejscach, gdzie wosk odkleił się od szkła

Aby uniknąć takich plam w kolejnej partii, wypróbuj poniższe sposoby:

Umyj i podgrzej szklane pojemniki:

Przed użyciem zawsze warto umyć pojemniki w letniej wodzie z mydłem i dokładnie je osuszyć. Przed wlaniem wosku podgrzej szkło w piekarniku nagrzanym do 35 °C: wosk będzie wtedy stygł wolniej i nie odklei się od ścianki.

Wlewaj wosk powoli:

Gdy wlewasz wosk do pojemników powoli, zmniejszasz ryzyko jego napowietrzenia (powietrze utrudnia równomierne stygnięcie). Pomaga też delikatne opukanie ścianek pojemników tuż po zalaniu, aby uwolnić pęcherzyki powietrza, które mogły się utworzyć.

Rozstaw stygnące świece:

Gdy świece stygną, rozstaw je w odstępach około 10 cm lub większych. Szklane pojemniki stojące tuż obok siebie zatrzymują ciepło, więc ich ścianki stygną wolniej niż reszta pojemnika. Jeśli pozwolisz powietrzu swobodnie krążyć wokół stygnących świec, zapewnisz im równomierne stygnięcie.

Możesz też postawić świece na kratce do studzenia zamiast na twardej powierzchni. Twarde powierzchnie mogą odciągać ciepło z dna pojemnika, przez co wosk stygnie zbyt szybko, kurczy się i odchodzi od szkła.


Powierzchnia jest chropowata…

Chropowata, nieestetyczna powierzchnia ostudzonych świec potrafi naprawdę zirytować. To częste zjawisko przy pracy z woskiem sojowym. Kiedy świece w pojemnikach stygną, wosk w naturalny sposób zaczyna tworzyć stałe kryształy. W idealnych warunkach kryształy są ładne i jednolite, a wosk zyskuje gładki, kremowy wygląd, z którego słynie wosk sojowy. Jeśli jednak wosk stygnie zbyt szybko, zbyt wolno albo zawiera drobne pęcherzyki powietrza, powierzchnia świecy zwykle wychodzi chropowata.

Chropowata, nierówna powierzchnia świecy z wosku sojowego po ostygnięciu

Spokojnie, jest kilka sposobów, by zapobiec takim niedoskonałościom i je naprawić:

Nie mieszaj zbyt mocno:

Zbyt energiczne mieszanie może wprowadzić do roztopionego wosku sojowego pęcherzyki powietrza, a to prowadzi do niedoskonałości gotowych świec. Jeśli zauważysz pęcherzyki, delikatnie postukaj w pojemnik tuż po zalaniu wosku, aby pomóc im wydostać się na powierzchnię.

Dostosuj temperaturę zalewania:

Znalezienie idealnej temperatury zalewania może wymagać kilku prób. Zacznij więc od zmiany temperatury zalewania o 5° w górę lub w dół. Gdy trafisz na właściwą temperaturę, świece będą stygły równomierniej, a ryzyko niedoskonałości spadnie.

Zakryj niedoskonałość warstwą wosku:

Gdy zalewasz świece, zwłaszcza jeśli dopiero zaczynasz albo często pojawiają się u ciebie nierówności, zawsze warto odłożyć część wosku, by potem ją roztopić i zakryć niedoskonałości ostudzonych świec. Wylej na wierzch świecy warstwę roztopionego wosku grubości około 3 mm, aby zakryć wady powierzchni.

Roztop powierzchnię pistoletem na gorące powietrze:

Drobne niedoskonałości łatwo poprawisz pistoletem na gorące powietrze, czyli opalarką, którą znajdziesz w naszym sklepie. Ustaw opalarkę na niską temperaturę i trzymaj ją dość blisko tej części pojemnika, w której jest wada do poprawienia. Pozwól, by wosk sojowy lekko się roztopił: to usunie większość drobnych niedoskonałości powierzchni.


Na mojej świecy pojawiły się pęknięcia

Często można zauważyć bardzo cienkie, koliste pęknięcie w odległości około 2,5 cm od knota. Powodem jest połączenie dwóch zjawisk: wosk lekko kurczy się podczas stygnięcia, a na dnie pojemnika zostają uwięzione drobne pęcherzyki powietrza. Po stwardnieniu wosk nieco zapada się tam, gdzie pęcherzyk zostawił pustą przestrzeń. Nie martw się, nie wpływa to na spalanie świecy.

Pęknięcia wokół knota na powierzchni świecy z wosku sojowego

Delikatnie postukaj pojemnikiem:

Delikatne postukanie pojemnikiem o blat roboczy pozwala uwolnić pęcherzyki powietrza uwięzione w wosku. Oczywiście nie uderzaj za mocno, bo szkło pęknie!

Postaw pojemnik na podwyższeniu:

Na czas stygnięcia postaw świece na kratce do studzenia, żeby nie stały bezpośrednio na blacie. Twarde powierzchnie mogą odciągać ciepło z dna świecy, przez co stygnie ona zbyt szybko. Swobodniejszy przepływ powietrza pod spodem zapewni bardziej równomierne stygnięcie.

Dostosuj temperaturę zalewania:

Podobnie jak przy poprzednim problemie: gdy znajdziesz właściwą temperaturę, świece będą stygły równomierniej, a ryzyko niedoskonałości spadnie.

Dolej gorącego wosku:

Roztop resztki wosku albo porcję odłożoną wcześniej na bok. Powoli wylej na wierzch świecy warstwę około 3 mm, wystarczającą, by wypełnić dziury i pęknięcia oraz uzyskać gładki wierzch.

Jeśli brakuje ci resztek wosku sojowego, możesz roztopić powierzchnię pistoletem na gorące powietrze i w ten sposób wypełnić pęknięcia. Do pełnego wygładzenia powierzchni mogą być potrzebne jedno lub dwa przejścia.


Dlaczego mój wosk jest grudkowaty lub wilgotny?

Wosk sojowy to surowiec naturalny, który może nieznacznie różnić się w zależności od partii. Czasem trafisz na oleiste płatki, które się zlepiają, a czasem będą one bardzo suche. Grudkowatość lub oleistość wosku wynika zwykle z temperatury otoczenia albo z wyższej zawartości oleju w wosku.

Wosk sojowy o grudkowatym wyglądzie, skrystalizowany na powierzchni i na ściankach świecy

Nie ma powodu do niepokoju: wystarczy zastosować poniższą wskazówkę, a dalej możesz pracować jak zwykle.

Podgrzej wosk do 85 °C:

Jeśli zbrylanie się wosku wynika z nadmiaru wilgoci, podgrzej go do 85–95 °C i utrzymuj tę temperaturę przez 5–10 minut, aby wilgoć odparowała.


Pęcherzyki powietrza w wosku

Podczas produkcji olej sojowy, z którego ostatecznie powstaje wosk sojowy, jest nieustannie i intensywnie mieszany, przez co dostaje się do niego powietrze. Zdarza się, że część tego powietrza zostaje uwięziona w wosku w trakcie przetwarzania i uwalnia się dopiero wtedy, gdy topisz wosk, robiąc świece.

Pęcherzyki powietrza uwięzione w świecy z wosku sojowego

Jeśli wosk zawiera za dużo powietrza, możesz zauważyć, że lekko się pieni, a pęcherzyki wypływają na powierzchnię, gdy wosk się nagrzewa. Możesz też usłyszeć trzaski przypominające skwierczenie przy smażeniu.

Pozwól pęcherzykom powietrza uciec:

Powoli mieszaj wosk, aby uwolnić uwięzione powietrze. Mieszaj, dopóki trzaski nie ucichną, a pęcherzyki nie przestaną być widoczne.

Mieszaj i łącz składniki delikatnie:

Jeśli mieszasz wosk zbyt energicznie, tworzysz pęcherzyki powietrza. Mieszaj więc delikatnie, żeby nie wprowadzać dodatkowego powietrza.

Powoli podgrzej wosk do 85–95 °C:

Jeśli słyszysz dużo trzasków, podgrzej wosk do 85–95 °C, aby uwolnić uwięzione powietrze.


Dlaczego wosk w mojej świecy jest mętny?

Jak już wspomnieliśmy, olej sojowy jest podczas produkcji stale mieszany, przez co dostaje się do niego powietrze. Kiedy topisz wosk sojowy, zwykle w miarę topnienia staje się on klarowny. Czasem jednak możesz zauważyć, że jest odwrotnie i wosk mętnieje, tak jak wtedy, gdy stygnie i krzepnie po zalaniu. Dzieje się tak, ponieważ w trakcie produkcji w wosku zostało uwięzione powietrze lub woda.

Mętny wosk sojowy z nieregularnymi białymi obłoczkami w dolnej części świecy

Podgrzewaj wosk do 85–95 °C:

Utrzymywanie wosku w temperaturze 85–95 °C pozwoli odparować całej uwięzionej wilgoci.

Daj woskowi czas, żeby się przewietrzył:

Jeśli mętność wosku wynika z uwięzionej wilgoci, trzymaj worek z woskiem otwarty, a nie szczelnie zamknięty, aby wilgoć mogła odparować.

Przechowuj wosk w chłodnym i suchym miejscu:

Przechowując wosk w chłodnym i suchym miejscu, pozwalasz nadmiarowi wilgoci odparować i nie dopuszczasz do jej gromadzenia się w worku.


Dlaczego mój wosk się odbarwia?

Niezależnie od tego, czy barwisz swoje świece, czy zostawiasz je bez barwnika, prędzej czy później naturalne i/lub sztuczne światło da o sobie znać! Tak jak słońce sprawia, że białe tkaniny żółkną, a żywe kolory blakną, tak świece bez barwnika zaczną żółknąć, a barwiony wosk z czasem wyblaknie. Winowajcą bywa też zapach: kompozycje o wysokiej zawartości waniliny oraz wiele zapachów cytrusowych potrafią nadać woskowi żółty odcień w ciągu 24 godzin. Z kolei zapachy z niewielką ilością waniliny oraz zapachy kwiatowe mogą powodować stopniowe żółknięcie z biegiem czasu.

Dwie świece z wosku sojowego: jedna pozostała biała, druga pożółkła wskutek odbarwienia

Użyj stabilizatora UV:

Światło słoneczne sprawia, że barwione świece blakną. Stabilizator UV działa dla nich jak filtr przeciwsłoneczny: blokuje promieniowanie UV i zapobiega blaknięciu oraz żółknięciu. Pamiętaj jednak, że żółknięcie spowodowane waniliną zawartą w zapachach to osobny problem, którego stabilizator UV nie rozwiąże.

Dodaj odrobinę barwnika w kolorze kości słoniowej:

Jeśli twoja świeca żółknie z powodu waniliny zawartej w zapachach, użyj niewielkiej ilości barwnika do świec w kolorze kości słoniowej lub kremowym, aby zneutralizować żółty odcień i uzyskać bardziej naturalny, jednolity kolor wosku sojowego.

Ogranicz do minimum zapachy zawierające wanilinę:

Wanilina jest znana z tego, że odbarwia wosk. Jeśli uznasz, że stabilizator UV lub barwniki w kolorze kości słoniowej nie działają wystarczająco, rozważ ograniczenie zapachów zawierających wanilinę.


Powstawanie dziur

Podczas produkcji w wosku sojowym może zostać uwięzione powietrze. Kiedy topisz wosk w domu, czasem widać lub słychać, jak część tego powietrza się uwalnia.

Dziura przy knocie na powierzchni świecy z wosku sojowego

Gdy wosk stygnie i twardnieje, powietrze przedostaje się ku górze i uchodzi. Jeśli jednak powierzchnia świecy stwardnieje, zanim powietrze zdąży uciec, zostanie ono uwięzione w środku. Kiedy wosk zastyga, kieszeń powietrzna zostawia w nim pustą przestrzeń, a powierzchnia nad nią się zapada. Takie dziury bywają bardzo małe, ale mogą też sięgać nawet 2 cm w głąb świecy.

Dolej roztopionego wosku:

Podgrzej resztki wosku albo porcję odłożoną specjalnie w tym celu. Następnie powoli wylej wosk na wierzch świecy, tworząc warstwę wystarczającą, by wypełnić dziury i uzyskać gładki wierzch.

Roztop powierzchnię:

Jeśli brakuje ci resztek wosku, możesz roztopić powierzchnię pistoletem na gorące powietrze i w ten sposób wypełnić dziury. Do pełnego wygładzenia powierzchni mogą być potrzebne jedno lub dwa przejścia.

Kontroluj wosk i usuwaj pęcherzyki powietrza:

Obserwuj topiący się wosk, aby wychwycić widoczne pęcherzyki powietrza, i delikatnie mieszaj, żeby wypłynęły na powierzchnię. Po zalaniu ostrożnie postukaj pojemnikiem o blat, aby uwolnić uwięzione powietrze.

Zalewaj wosk w niższej temperaturze i podgrzej pojemniki:

Zalewaj wosk w niższej temperaturze, bo im niższa temperatura, tym mniejszy skurcz. Wstępne podgrzanie pojemników również może ograniczyć kurczenie się wosku.


Podsumowanie

Znasz już wszystkie problemy, na które możesz natrafić przy wyrobie świec z wosku sojowego. Śmiało się z nami skontaktuj albo opowiedz nam o problemie, którego nie omówiliśmy w tym artykule. A tymczasem poznaj stearynę roślinną i jej mniej znane zastosowania.